Bir çocuğun kaleminden..

Hayatı öğrenmek adına verilen bu savaşta zafer kötülerin..Ben hiç iyi bir insanın güldüğünü görmedim..Dünyaya çevir kafanı,kendi perspektifinden çık bir kere. Şahit oldun mu bir işçinin,oyuncağı alınamayan bir çocuğun,sevdiğine verilmeyen genç kızın dramlarına..Bunları görebildiği kadar insandır insan.Kahkaha atan ukala mahluklar..Ne kadar sinir bozucular değil mi?Adaletsiz düzenin çıkarcı piyonları..Oysa gülseydi keşke insan.Doğuştan zengin olmasaydı mesela da anlasaydı diğerlerinin halinden.Asgari ücret olmasaydı mesela hakkı akşama kadar sıcakta çalışan bir işçinin.Paylaşmayı öğrenebilselerdi keşke insanlar..Eskiyen oyuncaklarını paylaşsalardı çocuklar.Rengarenk çiçekler dikilseydi gönül bahçelerine..Kırışık alınlarından öpülseydi dünya kahrını sessiz sedasız çekenlerin..Ah ne iyi olurdu çocuk,paranın yerini sevgi alabilseydi..Ne iyi olurdu,iyiler her daim kazanabilseydi..

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !